Alexander is 10 jaar en is met zijn moeder bij me gekomen omdat hij steeds niet kan slapen. Hij kan heel goed verwoorden dat hij, zodra hij zijn ogen dicht doet, erg bang wordt. Ik vraag hem waar hij dan bang voor is. Dat weet hij niet. Ik neem hem mee op reis en vraag hem zijn ogen te sluiten. Meteen is daar paniek. Als hij contact maakt met zijn eigen zon, wordt het rustiger in hem. Alexander komt uit bij de angst van zijn moeder. Dat hij zijn moeder moet helpen. Dat vraagt om alertheid dus staan zijn ogen op steeltjes en kan hij niet gaan slapen.
De moeder is geraakt, herkent het helemaal. Ze pakt het direct op door haar eigen angsten te onderzoeken en aan te gaan. Een lang verhaal kort: de moeder heelt zich zelf én daardoor kan Alexander weer rustig gaan slapen.
Verlies van controle
Als je je ogen sluit keer je je aandacht naar binnen. Dan valt de controle weg. Je controle mechanisme is gelinkt aan de wereld om je heen. Als je bang bent om de controle te verliezen is het vaak ook lastiger om je ogen te sluiten. Je zintuigen staan op alert.
Waarnemen met nieuwe zintuigen
In deze tijd van overgang van oud naar nieuw ontwikkelen we nieuwe zintuigen. Misschien herken je dat wel. Je neemt op andere manieren waar en je kunt er niet eens woorden aan geven. Je reguliere zintuigen mogen meer ontspannen. In dat andere waarnemen kun je je ogen sluiten, het stil laten worden van binnen. Ontdekken dat er niets te controleren valt. Dat het allemaal gaat over samenvallen mét.
Omarmen
Samenvallen met de mensen om je heen, de natuur, de cultuur. Behoefte aan controle ontstaat als we niet kunnen accepteren, niet kunnen omarmen van dat wat er is. Als je meebeweegt met dat wat er is, dan is er rust en stilte in jou, hoewel je midden in de storm van emoties of fysiek ongemak kunt zitten.
Het is eenvoudig om te mediteren op een top van een berg, only the lonely. De kunst zit hem om in die stille rustige staat aanwezig te zijn op het drukke marktplein.
Vasthouden met je ogen
Tijdens de stilte retraite die ik geef, is er naast stil zijn, ook geen oogcontact. Er was een dame die vanaf het begin zei dat ze dat niets vond. Na een dag was ze ook weg. Ik zag het gebeuren. Via haar ogen klampte ze zich aan de buitenwereld, aan de mede stilte gangers vast. Via haar ogen had ze houvast en dat viel weg.
De sleutel ligt in dat stille
Als je je ogen sluit kun je ontdekken waar jij nog allemaal aan vasthoudt uit angst om jezelf te verliezen. De crux ligt hem juist dat je in die stilte jeZelf ontmoet. Je kunt in contact komen met hoe blij je met jeZelf bent, hoe oneindig je bent, wat je bijdrage is. En dat allemaal voorbij de mind. In het zitten met je gesloten ogen kom je thuis.
Fijne week,
Harte groet,
