Afgelopen week plopte er een herinnering bij me naar binnen over een situatie uit mijn werkverleden op kantoor. In die tijd was ik een grote controlefreak. Opeens doorzag ik hoe eenzaam ik me in die tijd gevoeld heb, omdat het toch wel moest gaan zoals ik dat wilde, stond ik letterlijk en figuurlijk er alleen voor. Ik doorzag dat, vanuit die behoefte aan controle, ik helemaal niet in verbinding was. Niet met mezelf en ook niet met de ander.
Eenzaamheid
En hoe dat dan gaat. Een dag later kwam Dorrie bij me in de praktijk met als thema “Eenzaamheid”. Dorrie gaf aan zich regelmatig eenzaam te voelen. Ze had het gevoel dat ze “anders” was, ze niet begrepen werd door haar omgeving. In haar relatie met haar moeder kwam die eenzaamheid naar boven dat het altijd moest gaan zoals haar moeder wilde. Ze had te doen wat haar moeder zei. Ook nu nog als volwassene.
We doken samen in de energie van eenzaamheid. Dat ging niet over verhalen van “mijn werkgever ziet me niet“ of “mijn moeder zus en zo”. Nee, Dorrie kwam uit bij de controle waar ze sinds haar jeugd stevig aan vast hield. En ook bij de verhalen die ze van haar vrienden, haar werk en specifiek van haar moeder had gemaakt. Ze hield die verhalen stevig vast. Die controle en dat vasthouden was haar veilige basis om als sensitief kind te overleven in de wereld. Moet het gaan zoals je moeder wil Dorrie of irriteert dat je, omdat het niet gaat zoals jij wil dat het gaat? Dat gaf het gevoel van eenzaamheid.
Het komt niet van buitenaf
Eenzaamheid wordt niet gegenereerd door iets buiten je. Het gaat altijd over jezelf! Je kunt je omgeven weten door hordes vrienden, jarenlang in een relatie zitten en jezelf toch eenzaam voelen. Het gaat over verbondenheid. En ook dat begint bij jezelf. Als je niet verbonden bent met jezelf ben je ook niet verbonden met de wereld om je heen. Je bent gewoonweg niet aanwezig (met alle gevolgen van dien).
Er valt niets te sturen
In verbinding met jeZelf, kun je ontdekken, ervaren (dus niet als mentaal concept) dat je deel bent van een oneindig veld. Jij bent daar het puzzelstukje in. In dat veld wordt je begeleid, geleidt en gedragen. In die ervaring, valt elke behoefte aan controle hebben weg en kun je dat oervertrouwen ervaren. Je komt uit bij acceptatie van en liefde voor jezelf én de ander. Dat er niets anders hoeft te zijn dan wat er is. Dan kom je er ook bij dat er niets te sturen valt. Je volgt de stroom. Waar wil het leven je hebben? En ja, roei je met volle kracht tegen die stroom in (controle willen hebben), dan kan het zomaar zijn dat je je aardig vermoeid voelt.
Voorbij de eenzaamheid
In die stroom kom je de mensen tegen die jou verstaan, jou begrijpen, met jou willen samenwerken, plezier willen maken of gewoon samen met je willen zijn. Er is een herkenning, er is verbinding en in die interactie is er vreugde en plezier of een diepe nabijheid te ervaren. Daar bestaat geen controle en geen eenzaamheid. Het gaat over die ervaring in jezelf toelaten.
Ik hoor je denken “en al die eenzame ouderen dan”? Daar geldt hetzelfde voor. Misschien heb je het wel eens ervaren, dat je na een bezoekje aan een oudere – alleenstaand of niet – super gevoed terug kwam. Er waren mooie gesprekken, de liefde stroomde er was verbinding. Of juist het tegenovergestelde – dat je na 5 minuten al het gevoel had “oké, ik heb weer aan mijn plicht voldaan”. De grote vraag in het laatste geval is of je iets bijgedragen hebt. Het lijkt misschien dat je bij een eenzame oudere geweest bent en dat je weer even aandacht hebt geschonken. Dat je iets bijgedragen hebt in het oplossen van eenzaamheid. Het is echter een bodemloze put als de ander niet in verbinding is met zichzelf en de liefde en aandacht van buitenaf nodig is.
Hiermee zeg ik niet dat je geen bezoekje meer hoeft te brengen. Je gaat doorzien waar de ander “zit”. Je kunt de eenzaamheid niet oplossen van de ander. Jouw aanwezigheid geeft de ander echter wel de kans om mee te resoneren en de verbinding met zichZelf en de omgeving aan te gaan.
Ik merk dat ik hier nog veel over kan schrijven. Voor vandaag voldoende 😊. Dorrie was blij dat ze het doorzag en dat haar ervaring letterlijk verandering in haar fysieke lichaam bracht.
Ik wens je een fijne week toe, in verbinding.
