Je hoort de uitdrukking regelmatig om je oren vliegen. Het is een soort mentale uitspraak geworden als een vorm van berusting. Dat kan voortkomen uit het weten dat we iets niet kunnen veranderen.
Maar met je hoofd weten dat het is wat het is, betekent nog niet dat je het ook werkelijk zo beleeft.
Want wat gebeurt er, als iets anders loopt dan je had gewild? Als iemand iets doet wat je raakt?
Als het leven je een richting op duwt die je niet had bedacht?
Beleven in plaats van bedenken
Dan begint je hoofd vaak meteen te ratelen. We willen begrijpen. Oplossen. Verklaren. Veranderen. Een uitweg vinden. Of onszelf ervan overtuigen dat we het moeten accepteren.
Een cursist zei afgelopen weekend: “ik heb de waarom vragen laten gaan”. En dat vond ik een mooie!
Want echte aanvaarding zit niet in het hoofd, niet in de uitleg en niet in de verklaring. Zit niet in het waarom.
Aanwezig zijn en erbij blijven
Je hebt het me al vaker horen zeggen hoe belangrijk het is om aanwezig te zijn in je lichaam. Hoe doe je dat? (Daarover verderop meer in dit Voedsel). Wil je dus werkelijk “het is wat het is” beleven dan begint dat met het inademen wat er werkelijk is.
De situatie, de angst, het feit dat je het anders wil, de weerstand, noem maar op. Adem het in, steek geen vinger uit, ook als het als een tornado door je heen gaat. Laat het op een uitademing weer gaan. Dan gaat de energie door je heen. En omdat jij aanwezig bent in je lichaam, transparant bent, kan het niet in je aanhaken, maar lost het op en kom je bij de werkelijke beleving van wat er is.
Van een einde naar een nieuw begin
Dan wordt “het is wat het is” geen mentale uitspraak meer, maar een ervaring in je lichaam. Een verzachten. Een ruimte die ontstaat omdat je niet meer hoeft te vechten tegen wat er al is.
En juist vanuit die ruimte kan iets nieuws ontstaan. Niet omdat je de werkelijkheid hebt veranderd, maar omdat je bent gestopt met je ertegen te verzetten.
Dan wordt het is wat het is geen einde maar een begin 😊. Dan kost het je geen energie maar genereert het energie.
